Vorige keer zijn we bezig geweest met fantastische toekomstplannen, dus plannen die helemaal niet in het echt hoeven kunnen gebeuren maar zelfs absurd kunnen zijn. Ik moest denken aan de film van Woody Allen, Midnight in Paris, hierin belandt de hoofdpersoon opeens in een totaal andere tijd waarin hij allemaal beroemde kunstenaars tegenkomt uit het verleden. Een fantastische droom dus: